Melkcrisis in Europa

klik op de foto om naar het filmpje te gaan

Wie heeft er de laatste maanden minder kaas gekocht? Wie heeft de toetjes laten staan? De problemen in de melksector komen door achterblijvende vraag.

Het is niet zozeer een oneerlijke verdeling in de keten, het zijn ook niet de quota verruimingen. Op Europees nivo wordt immers het quotum niet eens volgemolken. De melkcrisis is een kwestie van teveel aanbod wereldwijd en te weinig vraag. Vooral dat laatste, in zowel melk als kaas. Dat is de conclusie van het rapport over de Europese melkcrisis wat vandaag verscheen.

Wat gaan er voor maatregelen genomen worden? Eigenlijk weinig. Schoolmelkprogramma, mogelijkheid voor wat subsidies. Kwestie van wachten tot de vraag terugkomt als de economische crisis weer aantrekt.

Dat is in het kort wat de Europese Commissie met Fischer Boel voor landbouw, zegt.

De Commissie blijft dus bij het standpunt van vrije markt, het Europese Parlement heeft de dag tevoren met melkveehouders in de European Milk Board overlegd. De EMB, de nederlandse dochter is de Dutch Dairymen Board of DDB, is voor gesubsidieerde produktiebeperking. De fransman José Bové in het parlement zegt: zo vallen alle melkveehouders om, er moet regulering komen.

In dit artikel met filmpje (engels of portugees) wordt het nog eens uitgelegd.

Als je de analyse van te weinig vraag volgt mogen we in Portugal blij zijn dat de melk goedkoop verkocht wordt. Houdt de vraag tenminste op peil. Zo. En nu allemaal melk drinken en kaas eten.

UPDATE: NL geeft het rapport een voldoende, Frankrijk en Duitsland niet.

Einde van de melkoorlog nog niet in zicht

“Waarom is Portugal het enige land in Europa waar de melk in de supermarkt 39 eurocent per liter kost?” vroeg een boer de Portugese landbouwminister tijdens een bezoek aan de fabriek Renoldy in Alpiarça die op het punt staat dicht te gaan.

De melkcrisis is algemeen en protesten vinden plaats in heel Europa. Maar de portugese prijs van 39ct is de laagste van Europa. Hij komt voort uit de beslissing van de grote supermarkten om goedkope melk uit het buitenland (vooral Duitsland en Polen) te kopen en goedkoop te verkopen, terwijl fabrieken overstromen met nationale melk.

Woordvoerder van de supermarkten (APED): “wij geven voorrang aan binnenlandse produkten tot zekere hoogte, daarna kijken we naar interessantere alternatieven.” Dat is wat Renoldy, de fabriek in Alpiarça, in moeilijkheden brengt. De fabriek heeft aangekondigd per 15 julie de poorten te sluiten. Nu buigen instanties als die voor voedselzekerheid en mededinging zich over de casus van de fabriek. “Als de fabriek sluit, kunnen boeren wel doorgaan met leveren, maar de prijs moet onderhandeld worden” zegt Vincente Dias, de woordvoerder van de supermarkten. bron: ANIL

A luta dos produtores de leite em Portugal

Reunião com CNL - diálogo: lado esquerdo o CNL, lado direita produtores

Ontém fui a uma reunião de produtores de leite com CNL; Comité Nacional de Leite. O CNL é um orgão ‘neutral’ que tem que ver com a Federação Internacional de Leite (IDF/FIL).

O CNL disse no convite:

“face à difícil situação com que o sector se confronta entendemos ser urgente promover um amplo debate com produtores de reconhecida relevância, organizando para o efeito alguns encontros nas pricipais regiões produtoras do país. (…) …decidimos convidar um conjunto de produtores do sul de Portugal para connosco analisarem a actual conjuntura, com vista á proposta de medidas que de algum modo possam atenuar of efeitos da “crise”.

Estavam uns 15 produtores, muitos deles sócios da Bovisul. O CNL deu espaço para todos falarmos e dar a nossa perspectiva dos problemas. O CNL ainda vai falar com produtores em outras regiôes do país.

Estes eram entre os problemas mencionados pelos produtores:

• O presente baixo preço do leite em combinação com custos altos de produção, faz perder dinheiro aos produtores; a situação não pode durar muito mais ou vão acabar muitos produtores.
• Os produtores são políticamente mal-representados porque o ministro de agricultura, e a CAP não funcionen como podiam funcionar.
• Os compradores de leite são pocos, o poder do Lactogal é grande.
• Dentro das associações de produtores como a FENALAC estão as mesmas pessoas que estão dentro da ANIL (associação da indústria) . São também as pessoas que mandam na indústria; as associações não representam os interéses dos produtores.
• Algumas pessoas estão em certas posições altas já desde décadas: são corumpidas.
• A Grande Distribuição (os hipermercados e supermercados) está numa luta com Lactogal e por esta razão gosta de comprar e vender leite barato de fora. Assim é que agora está disponivel leite a 39 centimos, preço com qual o leite nacional não pode concorrer. A luta é entre Distribuição e Indústria, mas os que perdem e os que vão cair são os produtores, especialmente os que não fazem parte da Lactogal.

No vídeo vê se Sr Antonio Barão, Produtor de Leite em Benavente, a explicar alguns destes problemas (clique no imagem para ver o video)

(clique no imagem para ver o video)

Spaanse boeren onderscheppen melk uit Portugal | Agricultores da Galiza deitam fora 25 mil litros de leite português

Mirjam Buil (van Apeco) stuurde dit bericht al via onze emailgroep, en Marianne Beerten van Cabra d’Ouro maakte mij er ook weer op attent.

Melk uit Portugal die onderweg was naar Spanje is door Galicische boeren onderschept. Ze vinden dat de spaanse melkfabrieken bij hen de melk moet kopen, “voor een waardige prijs, en niet over onze ruggen de melk uit Frankrijk of Portugal moet halen”.
De meeste van de al meer dan 66 reacties zijn zeer verontwaardigd: vrije markt is vrije markt, dat heeft vaak voordelen en soms nadelen.

Bron: Público, foto diarioinformacion

Agricultores da Galiza deitam fora 25 mil litros de leite português

Um grupo de agricultores da Galiza derramou hoje mais 25 mil litros de leite de Portugal que estava a ser transportado para uma fábrica na região, num protesto para exigir um “preço digno” para o leite galego.

O incidente ocorreu quando um camião cisterna da empresa de Barcelos “A Fornecedora”, que se dirigia para a fábrica da Corporación Peñasanta – de que faz parte a leitaria Larsa – foi travado em Lugo. A acção surge depois de manifestações, nos últimos meses, contra a importação de leite de Portugal a preços mais baratos que os praticados na Galiza.

Francisco Bello, secretário-geral do sindicato Asaja-Xóvenes Agricultores, que com a Unións Agrarias (UU.AA.) e o Sindicato Labrego Galego (SLG), apoiou o protesto, disse que a acção de hoje se inseriu nos protestos “contra as constantes ameaças” de redução de preços por parte das indústrias lácteas regionais. “Sentimo-nos na obrigação de denunciar perante a opinião pública que a indústria ameaça os agricultores – de que ou baixam os preços ou deixam de comprar – e ao mesmo tempo vão, pelas costas, comprar leite a França e a Portugal”, afirmou.

Defendendo negociações entre as indústrias do sector e os produtores, Bello alegou que muitas empresas estão a praticar “fraude por estarem a receber subsídios para depois não comprarem leite galego”.

Também a Unions Agrárias critica o que diz ser “os abusos das indústrias sobre o trabalho dos produtores de leite”, afirmando que práticas como importar leite de Portugal “estão a asfixiar os criadores de gado galegos” e a “desequilibrar o mercado interno”. “A indústria não tem qualquer escrúpulo em deixar de comprar leite na Galiza enquanto a compra de países como Portugal e, sobretudo, de França”, sustenta a estrutura sindical.

A Unions Agrárias queixa-se do que considera ser a importação de excedentes de produção de países que produzem mais do que consomem e que vendem para Espanha “a preços mais baixos”.

Já em Agosto, o responsável de uma outra empresa galega, a Leche Rio, tinha anunciado que deixaria de comprar leite a Portugal, onde adquiria 22 mil litros diariamente. Neste caso, Jesus Lence explicou que tinha regressado ao mercado da Galiza porque “há muita oferta e pouca procura”.

Strategie bij goede melkprijs

Wat betekent het als we gaan produceren voor een bewegende markt? Wat is een goede strategie op het moment dat de prijzen hoog zijn? Een artikel in het amerikaanse blad Hoard’s Dairyman van 25 aug, door Cradley J. Hilty, zet het op een rij. Een samenvatting.

Hoe kunnen de hoge melkprijzen benut worden?

Met de stijgende melkprijzen komt er meer geld binnen, zelfs al is menigeen nog aan het herstellen van mindere tijden. Zelfs met hogere prijzen voor voer, energie en andere inputs, zullen veel boeren positieve bankrekeningen hebben, binnenkort. Hoe ga je hiermee om?

Ten eerste: realiseer je dat de melkprijzen weer omlaag gaan. Wanneer? Dat weet niemand, maar ze gaan weer eens omlaag. Dus moet je nu maximaal profiteren van de hoge prijzen.

Hier volgen een aantal tips voor lange-termijn succes. De meeste tips zijn ook van toepassing in tijden van lage melkprijzen, maar het effect van een aantal liters verliezen is veel groter met hogere prijzen.

• Kijk naar de marginale melk op je bedrijf. Voerprijzen zijn gestegen, maar met hoge melkprijzen is marginale melk van extra voer winstgevend. Iedere kg droge stof geeft 2,5 kg melk extra: als een kg droge stof 10 cent kost, kost die extra liter je dus ongeveer 4 cent.
• Overweeg om drie keer daags te gaan melken. De produktie per koe zal bijna meteen zo’n 10% stijgen. Met de huidige melkprijs, zijn de extra kosten voor voer en arbeid snel terugverdiend.
• Manage op de gehaltes. Gehaltes kunnen een grote invloed op de melkprijs hebben. Hou een gezond evenwicht tussen aantal liters en goede gehaltes.
• Houd de stallen vol~ liefst met overbezetting. 10% overbezetting is geen probleem, zolang er geen produktie verlies optreedt. Dit spreidt de vaste kosten over meer dieren en brengt de kostprijs dus omlaag.
• Houd de koeien koel. Melk produktie kan belangrijk dalen als de temperaturen te hoog worden. Minimaliseer deze verliezen door goede koeling te waarborgen.
• Produceer en voer hoge kwaliteit voer. Hoge kwaliteit ruwvoer zorgen voor grotere droge stof inname en lagere voerkosten. Ga de ruwvoer voorziening van oogst tot voerhek na, om iedere mogelijke zwakke schakel die kwaliteitsverlies kost te achterhalen.

Financiele strategieen

Hoge prijzen zorgen voor positieve saldo’s. Hier volge een lijstje met prioriteiten.

1. Betaal openstaande rekeningen (indien er rente geheven wordt);
2. Betaal korte leningen af;
3. Betaal uitgaven voor volgend jaar vooruit. Dit help om the belansting aanslag voor het huidige jaar laag te houden en zorgt voor meer cash flow volgend jaar;
4. Bouw een ‘slechte tijden’ fonds. Zet geld opzij voor toekomstige noodgevallen, voor belastingaanslagen, of voor de komende periode van slechte melkprijzen. Vind een investeringsmogelijkheid met redelijke opbrengst maar die ook makkelijk in cash is om te zetten;
5. Betaal de belastingen alvast. In een goed jaar als dit zal er winst belasting betaald moeten worden. Een betere beslissing dan om alvast belasting te betalen is om het ‘slechte tijden’fonds op te bouwen, daar rente over te vangen en pas belasting te betalen als het nodig is. Maar sommige mensen vinden het een prettig idee om alvast aan hun verplichtingen te hebben voldaan, zodat ze haarfijn weten waar ze aan toe zijn.
6. Investeer in produktiemiddelen of vervang die middelen waar nodig. In sommige gevallen kan dit een verstandig geruik van het positieve saldo zijn. De investering moet dan wel winstgevendheid en cashflow verbeteren.

Als de melkprijs verandert, verandert ook de bedrijfsstrategie. De basisprincipes blijven gelijk, maar prioriteien verschuiven. Nu is de tijd om het bedrijf voor te bereiden voor mindere tijden.

(source: Hoard’s Dairyman van 25 aug, door Cradley J. Hilty)

Mmmm melkprijzen

Het is hot op de melkmarkt. Handenwrijvend kijken we hoe de prijzen stijgen. Menig boer kan een kleine glimlach niet onderdrukken. Natuurlijk moet het relativerende (ware) verhaal gebracht worden: “we zijn terug op het nivo van 1989…. Dit was al jaren absoluut nodig…. eindelijk richting een faire prijs……… de prijs houdt amper tred met de stijgende kosten van krachtvoer/ruwvoer/energie/diesel …….”
Dat ís ook allemaal zo. Maar dat mag de positieve stemming niet bederven.

Na tientallen jaren van een structureel productieoverschot is de situatie nu omgeslagen in een wereldwijd melktekort. De zuivelmarkt is nu een ware markt, en is in beweging, voor het eerst in ruim tien jaar! De wereldmarktprijzen reageren op deze krapte, die wel steeds werd voorzien, maar waarvan de werkelijke komst en impact menigeen verbaast.

De berichten van stijgende melkprijzen volgden elkaar snel op de afgelopen maanden. Soms lijkt het alsof het gras elders altijd groener is. Een groep boeren van de Covap, een cooperatie uit Andalusie, is ontevreden en biedt hun melk aan aan anderen, via de pers.

Espanha
Um grupo de produtores da zona do Vale de Los Pedroches, anunciaram que negociaram esta semana o preço do leite com empresas do norte de Espanha, porque consideram que a Covap comete ‘abusos’ ao pagar, em média, 12 cêntimos menos aos seus sócios do que o resto das empresas está a praticar no país vizinho.
O porta voz da coordenadora de agricultores e produtores de Los Pedroches, José Villareal, assegurou que estes preços ’são uma barbaridade” e desafiou as restantes empresas lácteas a que lhes comprem o leite, já que a Covap ‘não defende os seus sócios’. Neste sentido, Villarrela recordou que Los Pedroches é uma área de 70 quilómetros onde se concentra ‘a maior parte do efectivo leiteiro da Andaluzia’, pelo que o preço do leite para os produtores, nesta zona, é uma questão fundamental.
“Para nós é um enorme e desagradável surpresa que seja esta a zona onde se compra o leite mais barato em Espanha”, indicou, recordando que a Covap paga 34 cêntimos por litro, enquanto a Norte, no quadro da Lactiber pagam 44 cêntimos aos produtores. Acrescentou ainda que “Rentico, em Pontevedra, está a pagar na ordem dos 54 cêntimos, a Danone em Talavera de la Reina paga em torno dos 50 cêntimos, a Pascual, em Portugal, também paga 50 cêntimos por litro, valor idêntico ao que a García Baquero paga em Jerez de la Frontera”. Por isso, deixou o recado:”há aqui muito leite para vender a quem estiver interessado em pagar um preço justo”.

Fonte: El Dia de Córdoba, 19.9.07, via anilact.pt

Loslaten melkquota en einde boetes?

In een interview met persburo Lusa verdedigt de minister van landbouw Jaime Silva de keuze om de melkquota te verruimen. Portugese melkveehouders, bij monde van Fernando Cardoso, seretaris van de Fenalac, zeggen dat dit een wassen neus is: het nationale quotum werd immers toch al niet gehaald. Het vergunningen beleid zou versoepeld moeten worden, om de produktie omhoog te krijgen. Bovendien had melkveehouderij als ‘belangrijke sector’ aangemerkt moeten worden om toegang tot europese subsidies te krijgen.
De maatregel lijkt vooral bedoeld om produktie op de Azoren te stimuleren. Zie hieronder het hele artikel.

Jaime Silva defende aumento das quotas e fim das multas

2007.09.07 Quotas Leiteiras
O ministro da Agricultura defendeu o aumento imediato das quotas leiteiras e o fim das multas, para compensar o desequilíbrio actualmente existente no mercado, frisando que os agricultores “estão em condições de produzir mais”, nomeadamente nos Açores.

“Queremos que o leite escolar aumente 40 por cento, como aconteceu com os cereais? Ninguém quer. Temos a obrigação de antecipar os problemas”, disse Jaime Silva, em entrevista à agência Lusa. Para o ministro, antes de se discutir o fim das quotas leiteiras, “é preciso ver se há condições para que quem pode produzir o faça, antes de um desequilíbrio sério”, advertiu, sublinhando que este debate não pode ser adiado.

Jaime Silva recordou que a reforma do sector foi adiada dois anos, pelo que não faz sentido que, quando estava a começar, os produtores sejam informados que as quotas vão acabar, pondo em causa a estabilidade e a previsibilidade a que têm direito.

Por outro lado, o ministro realçou a actual situação do mercado, em que existe um desequilíbrio entre a oferta e a procura. “Portugal, que estava equilibrado, de repente não tem produção (de leite) suficiente para a agro-indústria e o consumo interno, numa altura em que estava a começar a exportar”, afirmou.

Também para os produtores, que viram “durante anos os seus rendimentos sem evolução”, os preços estavam finalmente a subir na produção. “Havendo este desequilíbrio, os Governos não podem estar à espera que se acentue, que os preços subam muitíssimo”, defendeu.

Produtores dizem que aumento de quota e fim das multas «são falsa questão»
Os produtores de leite consideram que a possibilidade de um aumento das quotas leiteiras e do fim das multas, defendida pelo ministro da Agricultura, “é uma falsa questão”, pedindo a estimulação da produção, nomeadamente agilizando o processo de licenciamento. Fernando Cardoso, secretário-geral da Fenalac, disse hoje à agência Lusa que não vê como é que o aumento de quota pode aumentar a produção, quando os produtores portugueses não têm conseguido cumprir a quota nacional.

“Em 2006, a produção nacional ficou 5 por cento abaixo da quota, o que representa 70 milhões de litros de leite, o valor mais baixo desde 1998″, disse, frisando que não é pelo aumento de quota que se consegue aumentar a produção. Para Fernando Cardoso, a negociação do aumento de quota pode até ser “perigosa” e servir os interesses dos países do Norte, que pretendem o fim da quota.

No seu entender, a produção poderia ser estimulada se tivesse acesso a apoios comunitários e se fossem agilizadas as regras de licenciamento, cujo diploma legal, de 2005, está em revisão “porque nunca foi aplicado na totalidade”. O responsável da Fenalac lamentou também que o leite não tenha sido considerado uma das fileiras prioritárias do próximo Plano de Desenvolvimento Regional (PDR), dificultando o acesso dos produtores a fundos comunitários, frisando ainda que a modulação voluntária de 10 por cento é outro factor com forte impacto na competitividade nacional. Segundo disse, a Espanha não só optou por não aplicar a modulação voluntária como considera a fileira prioritária.

Aumento de quota para a Região sempre foi prioridade do Governo Regional
A reivindicação, junto do Governo da República e da Comissão Europeia, do aumento da quota leiteira atribuída aos Açores sempre foi uma das prioridades do Executivo de Carlos César, afirmou o secretário Regional da Agricultura e Florestas, considerando, por isso, que as declarações do ministro da Agricultura, Desenvolvimento Rural e Pescas, sobre esta matéria, não representam qualquer surpresa.

Confrontado com as afirmações de Jaime Silva, Noé Rodrigues sublinhou, também, que, por várias ocasiões, o Governo dos Açores teve oportunidade de comunicar ao Governo da República a defesa da continuidade do Regime de Quotas. Esse regime “protege a dimensão da agro-pecuária açoriana”, sustentou, acrescentando que o Executivo tem insistido com Lisboa para que, tendo em conta que os lavradores da Região têm capacidade de produzir mais leite, o tema do aumento da quota atribuída à Região seja abordado em Bruxelas “sempre que se apresentem oportunidades negociais”.

Noé Rodrigues alertou, ainda, para a necessidade haver uma atenção redobrada com os critérios de uma possível redistribuição de direitos de produção, dando prioridade “a regiões, como os Açores, que possuem capacidade de aumento de produção e que estejam a preencher devidamente os direitos que lhes foram atribuídos”.

O governante referiu, ainda, que o aumento de quota reivindicado pelo Governo dos Açores não levanta questões ambientais, uma vez que nos últimos anos a Região tem conseguido uma grande evolução nomeadamente em relação à melhoria genética dos animais que se tem traduzido num acréscimo de produção sem impactes no ambiente. Actualmente, já se consegue produzir mais leite e com mais qualidade com os mesmos ou mesmo com menos animais, acrescentou.

FONTE: Lusa/Diário Digital/Açores.net via Anilact.com

Melkprijs aan de kook?

Van verschillende kanten (dank aan Marianne Hulshof-Beerten, Carlos Serra en ANIL) kreeg ik het bericht door dat de “Melkprijs in de internationale handel aan de kook komt” (bron: Jornal de Noticias, 15 mei). Volgens dit bericht is de prijs voor de grote melkcontracten, die allemaal in de toekomst spelen, flink omhoog. Dit komt door de internationaal groeiende vraag: de vraag naar melk groeit zelfs harder dan de vraag naar petroleum. En dat terwijl het aanbod van melk niet toeneemt, onder andere door de quotumbeperkingen in Europa. Ook is de melkproduktie niet erg aantrekkelijk vanwege de maisprijs, die sterk is gestegen.

De consequenties voor Portugal zijn volgens het bericht niet duidelijk, omdat hier melk toch vooral een binnenlandse markt is. Lactogal verwacht echter dat het aanbod van melk in 2007 met 6% zal dalen, en de prijzen dus zullen stijgen. Het verschil tussen de uitbetaling aan de producent, volgens Pedro Pimentel rond de 31 of 32 cent, en de prijs van een liter “standaardmelk” in de supermarkt, in Portugal 59 cent gemiddeld en in Spanje 78 cent, is groot.

Bij onze melkkoper houden ze ons wel wortels voor, in de zin van stijgende melkprijzen voor van de zomer. Maar wat werkelijk telt is de realiteit, wat er binnenkomt op de bank, en deze maand is er nog niks verbeterd.

Gedifferentieerde melkstromen

Blijkbaar wil de consument het en dus komt het echt: gedifferentieerde melkstromen. Melk is niet langer melk maar krijgt een label. Campina begon met de weidemelk, Friesland kon niet achter blijven en kwam met iets vergelijkbaars. Daarna volgde de extra gezonde melk (weer Campina) door koeien een rantsoen rijk aan speciaal behandeld lijnzaad te geven. En nu is er “caring dairy”, melk waarin zorg voor de planeet is ingebakken. Het bijzondere is dat er niet alleen is gekeken naar zaken als dierwelzijn, energie, weidegang maar ook naar boerwelzijn! De veehouders hebben, begeleid door het programma Netwerken in de veehouderij, zelf duurzaamheidscriteria ontwikkeld. Een excursie in oktober naar collega veehouders in Vermont (USA) die voor Ben & Jerry in de USA een vergelijkbaar traject lopen heeft veel inspiratie opgeleverd. De caring dairy melk is bedoeld als ingredient voor Ben en Jerry ijs.

Ben en Jerry waren twee amerikaanse jongens die een schriftelijke cursus ijsmaken deden en sterk geloofden in “verantwoord ondernemen”. Ze werden heel succesvol met hun fantasievolle ijssmaken en inmiddels is Ben en Jerry’s een merk van Unilever. Via zibb.nl het volgende bericht:

Cono exclusieve leverancier Ben & Jerry’s
Cono Kaasmakers gaat in zee met Ben & Jerry’s. De zuivelcoöperatie levert met ingang van deze zomer de melk voor het ijsmerk dat eigendom is van Unilever. Cono Kaasmakers wordt daarmee de exclusieve melkleverancier voor Ben & Jerry’s in Europa.
Voor de 600 melkveehouders heeft de overeenkomst tot gevolg dat zij een bonus krijgen van 50 cent per 100 kilo melk. Inclusief de bestaande weidegangpremie komt de bonus voor de Cono-veehouders neer op een euro per 100 kilo melk.

Voor de Ben & Jerry’s-premie moeten de veehouders voldoen aan het zogeheten Caring Dairy- programma. Met dat programma wordt volgens Cono duurzaam ondernemen meetbaar door middel van elf indicatoren. Die richten zich op onder andere menselijk kapitaal, energiebesparing en dierenwelzijn. Ook weidegang behoort er toe.

Agros zet in op biologisch

Heb je ze al gezien? In de bushaltes en reclameborden: de nieuwe campagne van Agros over biologische yoghurts en melk. En er komt meer:
Volgens een woordvoerder vanhet bedrijf:

“a categoria de produtos lácteos biológicos deverá crescer 10,8 por cento nos próximos três anos, constituindo-se como a maior categoria no conjunto dos produtos biológicos”.

Ik was benieuwd waar die melk vandaan komt, en daar is weinig over te vinden, maar ergens las ik dat drie gebieden geschikt worden geacht voor biologische produktie: Tras-os-Montes, de Azoren en Beira. Gebieden waar melkveehouders ook sterk georganiseerd zijn.