Archive for the 'biogas' Category

Mercado para produtos de co-fermentação está rapidamente a mudar

(foto: inspecções de esgotos, foto de PJS)

zie hier de nederlandse versie van dit bericht | veja aqui a versâo em holandes deste artigo

“Precisa de muita gordura residual para fermentar”?

isto foi o que me perguntaram hoje à tarde. Foi a senhora Monique de Roodt da empresa Power Jet Services Lda. do Algarve. Esta empresa faz manutenção e inspecções de esgotos de, por exemplo. empresas. Muitos dos clientes da Power Jet Services têm o sistema de esgotos equipado com separadores de gorduras, como por exemplo as cozinhas de hotéis ou cozinhas institucionais.

Power Jet Services é licenciada para drenar estes separadores de gorduras. Isto é uma gordura de baixa-qualidade e não é adequada para reciclar, no entanto pode ser usada como um produto de co-fermentação. Esta gordura contem um nível alta de energia e faz maravilhas para a produção de energia nas instalações de fermentação. Power Jet Services enfrenta cada vez mais legislações rigorosas e procura urgentemente uma possibilidade responsável para processar a gordura residual. A Monique é Holandesa, e fermentação em conjunto com estrume é a solução mais comum na Holanda para estos tipos de residuos, por isso pesquisou instalações de fermentação de estrume em Portugal. Por via do Google encontrou De Kennisclub.

Os leitores de De Kennisclub tem uma grande exploração agrícola de gado leiteiro (200-1000 animais), e em muitos casos, o gado fica dentro do estábulo durante o ano todo. Quer dizer: Existe uma grande quantidade de estrume de gado produzido (chorume ou estrume sólido) e é armazenado temporariamente. Não existe um problema do estrume (como na Holanda) porque há muitas terras que precisam do estrume; espalhado sobre a terra é uma perfeita aplicação. Mas também para as vacarias existem cada vez mais e mais legislações rigorosas do ambiente; Se um produtor de leite quiser preparar-se para o futuro, vai precisar de bastante investimento para obter boas condições para produção e armazenamento de estrume.

Com a popularidade de fermentação de estrume para finalidade energética (especialmente na Holanda e Alemanha), e com a subida dos preços de energia é obviou que exploramos a viabilidade de uma instalação de fermentação. Mark Berends da escola alta de agricultura em Wageningen, fez-nos um estudo económico de uma instalação de fermentação de estrume. Parece que o mercado de energia em Portugal, a falta de consumidores de calor residual, as largas distâncias, a falta de subsídios aptos, e a falta de disponibilidade dos produtos de co-fermentação estão tais, que uma instalação de fermentação não seria meritória.

Então: Eu não posso ajudar a Power Jet Services, eu não tenho uma instalação de fermentação. No entanto eu gostei do telefonema porque mostrou-me alguns pontos:

– o mercado em torno de produtos de co-fermentação muda tremendamente rápido, preços mudam em curto prazo ( em alguns casos os custos de processamento podem ser cobrado ao cliente).

– realmente funciona comunicar no Internet sobre as mudanças que se vêem; novas colaborações e visões de outros países e sectores. Se somos localizáveis e endereçáveis, convida-se novas cooperações.

Resta aqui a pergunta: quem procura um mercado em estrume com gorduras?

Anúncios

Markt voor co-vergistings produkten verandert snel

(foto: riool inspectie, van de site van PJS services)

zie hier de portugese versie van dit bericht | veja aqui a versâo em português deste artigo

“Wilt u een heleboel rest-vetten, om te vergisten?”

vroeg vanmiddag iemand mij aan de telefoon. Het bleek te gaan om Monique de Roodt van Power Jet Services uit de Algarve. Dit bedrijf onderhoudt en inspecteert rioleringen, bijvoorbeeld van bedrijven. Op de afwatering van veel van de klanten van Power Jet Services, zoals bijvoorbeeld van horeca- en instellingskeukens, zitten vetafscheiders. Power Jet Services haalt het afgescheiden vet op bij deze bedrijven. Het is lage kwaliteit vet, en kan dus niet hergebruikt worden, het kan echter wel prima dienen als co-vergistingsprodukt. Het vet is energierijk en doet wonderen voor de energieopbrengst van vergisters. Power Jet Services krijgt te maken met strengere regelgeving, en zoekt dringend een verantwoorde verwerkingsmogelijkheid voor de rest-vetten. Monique is nederlandse, en vergisting is in Nederland de gebruikelijke oplossing, dus ging ze op zoek naar mestvergisters in Portugal en zo kwam ze -via Google- op De Kennisclub.

De lezers van de Kennisclub hebben grote melkveebedrijven (200-1000 dieren) waar in veel gevallen het vee het hele jaar rond op stal staat. Er worden grote hoeveelheden rundermest (drijfmest of vaste potstalmest) geproduceerd en tijdelijk opgeslagen. Er is geen mestprobleem, omdat de mest -uitgereden op het land- een prima toepassing krijgt. Door strenger wordende milieu wetgeving zijn er wel wat afgeleide problemen. Wil een melkveehouder klaar zijn voor de toekomst dan zijn nogal wat investeringen voor verantwoorde opslag en verwerking van mest nodig.

Met de hoger wordende energieprijzen en gezien de populariteit van vergisting voor energie in met name Nederland en Duitsland lag het voor de hand de aantrekkelijkheid van een mestvergister in Portugal eens te bekijken. Mark Berends van de HAS in Wageningen deed begin dit jaar voor ons een haalbaarheidsstudie voor een mestvergister. Hij bekeek de situatie zowel voor ons eigen melkveebedrijf, als voor een fictief bedrijf van 500 koeien met een tuinbouwkas die de rest-warmte (tegen betaling) afnam. Uit Mark’s studie bleek dat hier in Portugal de energiemarkt, de afnemers van restwarmte, de onderlinge afstanden, de subsidies en de beschikbaarheid van co-vergistings produkten zodanig zijn dat een vergister hier (nog) niet uit kan.

Ik kan Power Jet Services dus niet helpen; ik heb geen vergister, en ook geen plannen er een te bouwen. Ik vond het wel een leuk telefoontje en voor mij toont het een aantal dingen aan:

-de “markt” rond co-vergistingsprodukten verandert snel, prijzen kunnen binnen korte termijn sterk veranderen (en in sommige gevallen kunnen kosten voor verantwoorde verwerking worden doorberekend aan de klant)

-het werkt om op Internet te praten over kansen die je ziet; nieuwe samenwerkingen of voorbeelden vanuit andere landen. Als je vindbaar en adresseerbaar bent, nodig je nieuwe samenwerkingen uit.

Blijft over de vraag: wie ziet brood in mest met vet?

Mestverwerkingsmogelijkheden volgends de Wageningse “Mest Telefoon”

Mestverwerken

Wij hebben een stagiaire van Larenstein die behalve praktisch werk een onderzoeksopdracht moet doen. Hij kijkt naar mogelijkheden voor mestverwerking. De site van WUR http://www.mestverwerken.wur.nl/ is een prima startpunt. Samen hebben we gebeld met de mesttelefoon van WUR (Wageningen), met de vraag: “Wat ziet u voor mogelijkheden voor mestverwerking in Portugal?” We kregen een interessante dialoog leidend tot een terzakekundig antwoord met Fridtjof de Buisonjé, specialist mestverwerken van WUR.

Hieronder een aantal aantekeningen van dit gesprek:

 Mestverwerken

reactie dhr. de Buisonjé:

Is deze vraag probleemgedreven of verkennen jullie een mogelijke kans? Is er een probleem met de huidige mestafzet, waardoor het echt heel duur of onmogelijk wordt?

mestvergisting:

als je geen betalende afnemer hebt (die ook nog eens qua vraag “past” bij jouw aanbod) voor gas, warmte of stroom, is het slechts een extra handeling die geen noemenswaardige verandering in volume of samenstelling van de mest oplevert. Al heel snel te duur; maak je er stroom van dan gaat tweederde van de energie in warmte zitten en slechts éénderde in electriciteit. Heb je een afnemer, bijvoorbeeld een tuinbouwer met kassen, dan wordt het plaatje heel anders, maar ben je kwetsbaar omdat je afhankelijk van elkaar wordt.

en als je denkt aan goedkopere vergisters of bv “covered lagoons”?

een mestvergister op deze schaal is nooit echt eenvoudig: de toevoer en afvoer van materiaal, een roerwerk… het moet wel allemaal werken én controleerbaar zijn.

drogen van mest:

Zolang mest afzetten je niet al te veel kost, mag je blij zijn. Verbeteren van de kwaliteit van drijfmest, of garanderen van de kwaliteit; dat zie ik als een manier om de kosten van uitrijden bij derden te verlagen: wellicht wil de ontvanger dan meebetalen.

mest scheiden in dikke en dunne fractie:

Kost gemiddeld 3-5 EUR/m3 mest (prijs van een mestscheider tussen 20.000 – 60.000 euro of nog meer, komt nog bij de opslag voor beide fracties). Van 100% drijfmest hou je zo’n 15% dikke mest over en 85% waterige dunne fractie. De vraag blijft ook altijd: waarheen met de dunne fractie? Behandelsystemen die de dunne fractie reinigen zijn -voorzover mij bekend- alle heel duur. En moet je alsnog uitrijden, heb je ook weer niet echt veel bespaard.

Digestor de biogás em Portugal

uziel e diana carvalho

2008: Ano de Energia?

Já começou 2008; esperamos que tenham um bom ano, em primeiro lugar em termos de saúde, mas também em termos de negócios. Que tenham um bom preço de leite!

Ainda no ano passado visitámos a empresa da família Uziel Carvalho. Eles têm, perto de Leiria, uma vacaria de 200 vacas de leite, mais as bezerras e vitelas. Como vizinha, numa empresa separada, mas com a mesma direcção, tem 3,7 ha de estufas. A Germiplanta (www.germiplanta.pt) é líder no mercado nacional das plantas pequenas para a horticultura. Nas empresas no total trabalham 60 pessoas, entre eles da família o Uziel e Diana, pai e filha, na foto, e também o marido da Diana.

Nas estufas vêem-se metros e metros de tabuleiros preenchidos com substrato, semeados automatizadamente. Permanecem um tempo variável consoante diversos factores, tais como, a espécie, variedade e condições de germinação da semente. O ramo de produtos inclui alface, couves, tomate, melão, meloa, melancia, feijão, pepino, pimento, alho francês e cebola.

A família Carvalho é bastante empreendedora. Há três anos que uma tempestade muito destrutiva deixou estragados os pavilhões todos e grande parte das estufas. Hoje, a empresa não só está reconstruída, como já tem feito investimentos novos. O digestor anaeróbio que tem instalado forma parte central do futuro. E, vendo o tanque de leite de 24.000 litros, tem planos para muito mais.

A família já tem alguma experiência com digestão anaeróbia mas sempre com digestores mais pequenos. A Diana tem o curso de Engenharia Biotecnológica, conhece bem as possibilidades.

Agora decidiram investir de novo num digestor de 360m3. Também tem construído lagoas para o tratamento do efluente do digestor.

O processo é assim: o estrume (as vacas têm logettes com serradura) vai através de rodos para um depósito, junto com a água de lavagem da sala e tanque de leite. Este chorume vai para o digestor, onde permanece uns 22-25 dias. O digestor produz biogás. Na saída, o efluente vai para um deposito de betão onde ocorre a separação dos sólidos e a parte líquida vai depois para lagoas.

O que neste momento ainda falta é a parte do motor para, do biogás, fazer electricidade. A transferência de biogás para electricidade não é muito eficiente: há muita energia que se “perde” na forma de calor. Neste caso, nas estufas aproveita-se o calor para aquecer as plantas. Por isso as vacas são uma excelente combinação para as estufas. Outras alternativas para a utilização de água quente são piscinas aquecidas, ou qualquer outro sitio onde se precise de calor, mas não muito quente.

A família Carvalho acredita muito que a energia renovável das vacas tem um futuro importante para sua empresa. Eles, como pioneiros, já estão a pensar nos próximos passos.

Grote groei groen gas…

volgens een artikel in de Volkskrant van 19 december:

‘Groen gas’ kan veel aardgas vervangen

DEN HAAG – In Nederland kan over twaalf jaar 8 tot 12 procent van het aardgas worden vervangen door ‘groen gas’, en in het jaar 2050 kan dit zijn opgelopen tot 50 procent. Het gaat vooral om gas dat vrijkomt bij vergisting van organische reststoffen zoals mest, en van reststoffen bij afvalverwerking en waterzuivering. Bovendien kan het gaan om gas dat vrijkomt bij het op hoge temperatuur brengen van biomassa.

Dit staat in het rapport Vol Gas Vooruit, dat woensdag is aangeboden aan minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken. ‘Groen gas’ moet leiden tot vermindering van de uitstoot van het broeikasgas CO2. Het is nu nog duurder dan aardgas en daarom heeft Van der Hoeven er geld voor over in de aangekondigde subsidieregeling van duurzame energie, die bedoeld is voor het opwekken van groene stroom.

Om productie van ‘groen gas’ op termijn zonder subsidie rendabel te maken, moet die op enige schaal tot stand worden gebracht. Bovendien moet de productie voldoen aan criteria rond duurzaamheid. Op korte termijn kan ‘groen gas’ ingezet worden om voertuigen te laten rijden in de buurt van vergistingsinstallaties. Op een aantal plaatsen wordt al ‘groen gas’ ingevoerd in het distributienet van aardgas. Volgens de werkgroep moeten belemmeringen worden weggenomen om hierbij alle betrokken partijen goed te laten samenwerken. Bovendien moet onderzoek naar vergassing van biomassa op gang komen om de productie van ‘groen gas’ flink op te voeren.

Vervanging van aardgas door ‘groen gas’ kan niet voor de volle 100 procent aangemerkt worden als vermindering van uitstoot van CO2. Bij het proces wordt energie verbruikt en daardoor wordt de netto-opbrengst geraamd op 70 procent. Volgens het rapport kan de doelstelling van het kabinet om in 2020 het aandeel duurzame energie te verhogen naar 20 procent niet gehaald worden zonder inzet van ‘groen gas’.

Directeur GertJan Lankhorst van GasTerra, een onderneming die handelt in aardgas, zegde bij de overhandiging van het rapport subsidie toe: 25.000 euro voor elk van de tien eerste projecten.

Biodigestor

-nederlandse text hieronder-

Mais um exemplo de tecnologia apta (mais barata do que os digestores  de Holanda/Alemanha que custam milhões): digestor de Brazil. A cobertura é de PVC flexível, e pode ser branca ou preta. Com a cor preta o sol ajuda no aquecimento, mais no verão facilmente sobre passa a temperatura máxima: nos climas quentes é melhor a cor branca. 

Door een reactie uit Carambei, Brazil (waarvoor dank) op de wereldblog van de Boerderij over mest kwam ik op deze site van een simpeler mestvergister van een Braziliaans bedrijf. Weer een voorbeeld van (veel) goedkoperen technologie voor mestvergisting. De flexibele cover is verkrijgbaar in wit en zwart. Door zwart te kiezen kun je belangrijk besparen op verwarming, maar geeft risico op te warm worden: in veel echt warme streken is wit dus beter.

vinibiodigestor

Hernieuwbare energie voor melkveehouderij: de volgende stap

-texto em Português- 

De Dia de Campo met Bovisul was een succes. Lees hier een verslagje en hier de presentaties.
De produktieketens voor voer, voedsel, energie en chemie raken in toenemende mate in elkaar verwikkeld. De melkveehouderij, en zeker onze grootschalige bedrijven, maken hoe dan ook onderdeel uit van die veranderingen, door onze behoefte aan voer, strooisel, energie, en onze produkten melk en mest. Om goed op de hoogte te blijven en zéker om pro-actief kansen te kunnen benutten zijn allianties onderling én met anderen van groot belang. Een collectief bedrijf voor promotie en verkoop van energie oplossingen is een goede “herberg” voor dergelijke allianties.

Portugal biedt kansen; veranderingen al ingezet

Wie bij de Dia de Campo was heeft kunnen zien dat er ook voor Portugal wel degelijk potentie zit in hernieuwbare energie. Vooral zonnecollectoren (dus niet fotovoltaïsch) en mestvergisting lijken de moeite waard voor onze bedrijven. Mestvergisting zal wel op andere manieren moeten dan in Nederland en elders in Europa; voorlopig meer als een mest-milieu oplossing waarbij energie voor eigen gebruik geproduceerd wordt, dan als echte inkomstenbron voor de markt. Toch zegt het gezond verstand dat in Portugal, een land zonder enige fossiele brandstoffen, maar mét grote hoeveelheden zon en biomassa (38% bos), hernieuwbare energie een positie zal veroveren.

In elk geval zijn er dingen aan het veranderen in de markten voor organische rest-stromen, dat merken we al aan de moeilijkere verkrijgbaarheid van strooisel. Melkveehouders, als producenten en kopers van voer, strooisel en met het bij-produkt mest, maken hoe dan ook onderdeel uit van die veranderingen. Onze bedrijven, relatief grootschalige moderne melkveehouderij met jaarrond opstallen, zijn uniek in vergelijking met de melkveehouderij in de rest van Portugal. Juist daarom hoeven we geen pasklare oplossingen of antwoorden van anderen te verwachten.

Nu: Vergisten als aanvullende maatregel bij uitrijden mest

Daarom en omdat de condities hier (zowel fysisch als politiek-economisch) heel anders zijn dan in West of Noord Europa is het nodig eigen oplossingen te ontwikkelen. Een oplossing die voor de hand ligt is naar Amerikaans voorbeeld van “covered lagoons”, waarbij de bassins voor dunne mest overdekt worden met plastic om zo het biogas wat zich vormt af te vangen. Een oplossing die niet heel veel oplevert maar ook niet veel kost. De mest (na vergisting) kan worden uitgereden of verder behandeld worden. De kwaliteit als meststof is verhoogd, het volume verminderd en het milieu is gebaat. Een andere mogelijkheid zou kunnen zijn: de zelfbouw vergister uit China, in modules van 10 m3, die Sunergy propageert. Voordelen: -véél lagere aanvangsinvestering, je kunt bovendien ‘klein’ beginnen; en minder gevoelig voor processtoringen omdat er meerdere vergisters zijn.

Op termijn: toch leveren aan derden….. van electriciteit…

Maar ook op de electriciteitsmarkt is heel wat aan het veranderen, er wordt flink gelobbied (onder andere door Quercus) om het regime voor micro geracão aantrekkelijker te maken. Er zijn nu nog weinig voorbeelden, maar “men zegt” dat het over enkele jaren heel gebruikelijk zal zijn, ook voor kleinere producenten, om stroom aan het net te gaan leveren.

….of misschien gas… of “kunst”mest?

Wat volgens het meest recente rapport van Courage (innovatie denktank voor de melkveesector in NL) mest-co-vergisting ook zonder subsidie rendabel maakt is levering van gas (dus niet stroom) aan derden. Een tankauto zou biogas bij boeren kunnen ophalen en naar een zuiveringsinstallatie kunnen brengen, waarna het als aardgas, flessen gas of transportbrandstof (soort LPG) gebruikt kan worden. Hier zou een kans kunnen liggen voor onze Portugese situatie: 1) de gasmarkt is hier meer divers (door ontbreken aardgasnet) en de prijzen veel hoger; en 2) “leapfrogging”: leren van NL en de hele electriciteitsfase overslaan. Dat scheelt ook de dure omzetting van gas naar stroom op de boerderij.
Een andere mogelijkheid is om het digestaat wat na vergisting overblijft, op te waarderen en als kunstmest te verkopen. Voor al deze oplossingen om meerwaarde te creëren geldt dat er samenwerkingen nodig zijn: niemand van ons kan het alleen.

Pasklare oplossingen zijn er niet
Het lijkt nog erg ver weg allemaal. Er zijn op dit moment geen pasklare toepassingen voor onze bedrijven voor handen. Niemand weet hoe het moet of hoe het rendabel kan. Dat zal ook zeker zo blijven als we niks doen! Een enkele dappere pionier probeert wat uit: zo waren vader en dochter Uziel en Diana Carvalho uit de buurt van Leiria aanwezig, die net een vergister voor 200 koeien hebben gebouwd. (Nog niet in produktie.) De warmte willen ze benutten in een kassencomplex wat ook bij hun eigen bedrijf hoort.

Maar -hoe nuttig ook- om toepassingen te ontwikkelen die breed in de sector toegepast kunnen worden hebben we niet genoeg aan de pioniers: we zullen moeten samenwerken met derden: ontwikkelaars van technologie, onderzoekers, andere schakelpartners in de voer, voedsel, energie ketens. En samen met die anderen óók vergunning-verleners en de beleidsmakers. De verbanden die we nodig hebben om in deze tijd van verandering succesvol te zijn zijn veel nauwere samenwerkingsbanden dan we van vroeger uit gewend waren. Investeren in relaties dus. Die investering is geen verspilde tijd en moeite, want ook voor de toekomst zullen we die relaties goed kunnen gebruiken.

Niet lullen maar poetsen
Hoe “herberg” je die relaties dan? Deze dia de campo was wel leuk, maar hoe nu verder? Als we het hierbij laten gebeurt er verder natuurlijk helemaal niks. Het idee is ontstaan om een centraal punt te hebben om dit thema voor onze sector verder te brengen. Misschien hebben jullie het voorstel gezien voor een “collectief bedrijf”, op de blog Agroenergia. Een bedrijf, en niet een associatie of stichting, omdat we weliswaar niet afkerig zijn van subsidies, maar ons daar zeker niet primair op willen richten. Het bedrijf zal zichzelf moeten kunnen bedruipen. Omdat we geloven in de oplossingen geloven we ook dat dat kan.

Waarom stapt dan niet één van ons er alleen in, waarom moet het een collectief bedrijf zijn? Omdat, zoals gezegd, de meerwaarde onstaat door de relaties tussen de betrokkenen. Als je loyaal bent aan elkaar kun je waarde creëren, en alleen dan. Die loyaliteit, én die gecreerde waarde, kun je zichtbaar maken in een collectief bedrijf. Afgelopen vrijdag hebben we daarover doorgepraat. De boeren Paisana (Salvaterra), Barão (Benavente) en Carvalho (Leiria) waren erbij, verder Augusto Carvalho van Sunergy en ik. Het streven is om nog meer mensen te betrekken. We hebben gepraat wat de activiteiten zouden moeten zijn, en wat dus de structuur. Meedenkers zijn welkom! Meer in een volgende blogpost.


“aangenaam kennis maken” | “prazer em conhecer”

Laat je email adres weten om per email nieuwe berichten op deze blog te ontvangen.

Junte-se a 22 outros seguidores

Fotos De Kennisclub

Stats

  • 114,683

RSS MelkenOverDeGrens.nl

  • Ocorreu um erro; é provável que o feed esteja indisponível. Tente novamente mais tarde.

RSS Melkveepublicaties van Wageningen UR

  • Ocorreu um erro; é provável que o feed esteja indisponível. Tente novamente mais tarde.

Archief | Archivos

Anúncios