Archive for the 'kennismaking' Category

CRIE Montado: multifunctional farming in Montemor

Last week, on 27th of October, I attended a workshop by ‘CRIE Montado’, a group of multifunctional farmers from around Montemor in the Alentejo, South Portugal. The group consists of 12 farmers. They are not the average farmer; their estates are large, the 12 jointly manage 7500 ha, and many of them are higly educated. Faced with declining rentability on food production in their farms, they have decided to move into other activities: tourism, recreation, education. Freixo de Meio is one of the initiators, Horta do Ze is another, Anema with Servo are member, as is Herdade dos Fartos e Defesa das Cegonhas. The animal park Monte Selvagem maybe the best known member.

The 12 share a warm heart for the ‘montado’, a unique open forest ecosystem (which was much influenced by man, who tended the cork forests for production). They come together every month, to discuss individual and collective projects, such as an eco-camping, educational activities, and a joint offer for tourist activity ‘trekking montado’.

For the workshop in Évora the CRIE Montado farmers have invited the researchers with whom they have established a collaboration, and  Governement officials. We are discussing real cases and how it is a struggle, to link and accomodate the different perspectives and interests of farmers, policy makers and fund-holders. (But while discussing, we are working on better understanding for the other’s perspective.) One of the problems is: which department is responsible? Agriculture is what is binding and under which ‘umbrella’ this falls, but it is also the thing to move away from, into multifunctionality.

The ‘subsidy-dependency’ that farmers have developed AND/OR are always suspected of having, needs to be overcome. The lack of rentability of both old and (beginning) new activities is very hard. Also, multifunctionality is inherently hard to do. As an multifunctional entrepreneur you cannot focus or develop monodisciplinary, you need to always spread your attention.

Maria Pia Imperatori and Alfredo Cunhal explain, in Portuguese, the group’s objectives
[blip.tv ?posts_id=2817422&dest=-1]

On the other hand there are the particularities of this particular group, this particular context in the Alentejo. The name of the group refers to an extraordinary ecosystem where humans are part of the interplay: the montado.

Alfredo Cunhal, in English, explaining ‘Montado’:
[blip.tv ?posts_id=2817483&dest=-1]

The group would like to learn as much as they can. Inspiration from abroad could be a help, according to Alfredo (in English):
[blip.tv ?posts_id=2817452&dest=-1]

Anúncios

Jadis Additiva begint met Acid Buf

Ingezonden

door: Patricia Bruinsma

Jadis Additiva bv heeft afgelopen zomer in Portugal Acid Buf geïntroduceerd bij twee grote rundveehouders. Acid Buf wordt gemaakt van kalkhoudende zee-algen die worden geoogst van schone, onvervuilde wateren langs de kust van Ierland en IJsland. Het is een zeer doelmatige pensbuffer en een zuivere bron van biologisch beschikbare mineralen afgezet in hun structuur door de zee, in het bijzonder calcium en magnesium. Met een dosering van 80 gram per dier per dag hebben deze veehouders gezien dat de koeien minder last hebben van hitte stress, en daardoor in de zomer aantoonbaar minder in de melk onderuit gaan dan bij andere pensbuffers. Ook is opgevallen dat de glans op de dieren zeer goed was en ook lijkt het dat de vruchtbaarheid beter is geworden. Met de ervaringen die deze veehouders hebben opgedaan hebben ze besloten om door te gaan met Acid Buf. We zullen de bedrijven blijven volgen en in een later stadium zullen we hun verdere ervaringen mededelen.

Etiënne van Regenmortel, samen met Patricia 'doet' hij Portugal voor Jadis Additiva

Onze landbouwattachee: Sylvia Deepen

Sylvia Deepen, landbouw attachee voor Spanje, Portugal en Marokko

Hierbij een interview met de landbouwattachee voor Portugal, Sylvia Deepen


Het ministerie van Landbouw heeft ruim 50 LNV-afdelingen in evenzoveel landen. Elke
maand maken we kennis met een van onze verre medewerkers.

11 vragen aan Sylvia Deepen, LNV-Raad te Madrid, verantwoordelijk voor Spanje, Portugal
en Marokko

1. Wat zou u doen als u dit werk niet deed?
Waarschijnlijk was ik óf de advocatuur ingegaan óf bij een internationale organisatie
terechtgekomen.
Toen ik met het ministerie in aanraking kwam, raakte ik snel geboeid door het brede
werkterrein van LNV. Ik heb sindsdien met plezier verschillende functies op het
internationaal vlak vervuld.

2. Wat moet iedereen weten over Spanje, Portugal en Marokko?
Spanje is een heel divers land met zeventien autonome gewesten, die meestal weinig op
hebben met elkaar en met de centrale overheid in Madrid. Spanjaarden zijn individualisten
en hebben een natuurlijke afkeer tegen gelijkmakerij. De overwinning van het Spaanse
elftal tijdens het EK in 2008 was een van de weinige momenten dat er sprake was van een
nationaal ‘wij-gevoel’.
Wat verder opvalt is dat men de tijd neemt voor elkaar, de contacten zijn doorgaans veel
persoonlijker dan ik in mijn vorige functie in Berlijn gewend was. Terwijl wij in Nederland
geneigd zijn onder het genot van een ‘luxe broodjeslunch’ met de deur in huis te vallen,
moet je voor een lunchafspraak in Spanje ten minste twee en een half uur uittrekken.
Zaken doe je na het hoofdgerecht. Dat geldt – zij het in iets mindere mate – ook voor
Portugal.
Marokko is Europa’s onbekende buur in Afrika. Het is een gematigd islamitisch land dat
nauwe banden met het Midden-Oosten en een goede relatie met de VS heeft. Aan het hoofd
staat een jonge, hervormingsgezinde koning die de balans moet zien te houden tussen
fundamentalistische groeperingen enerzijds en de wens naar vernieuwing anderzijds. Het is
niet alleen in het belang van Marokko, maar ook van Europa om hem daarbij alle geluk te
wensen.

3. Wanneer denkt u ‘dit is een mooie dag’?
Dat denk ik eigenlijk iedere dag. Ik heb een mooie en veelzijdige baan, een leuk team en ik
mag agrarisch Nederland in een boeiende regio vertegenwoordigen. Wat wil je nog meer?

4. Wat is uw grootste ergernis?
Ik werk in een interessant gebied met vriendelijke mensen, dus ik erger me nauwelijks
ergens aan. Behalve het verkeer in Madrid misschien. Daar houdt de vriendelijkheid op. En
het feit dat de Spanjaarden buitensporig veel plastic gebruiken dat vervolgens op dezelfde
hoop belandt als de rest van het huisvuil. Er is laatst door een grote retailer uitgerekend
dat elke consument gemiddeld driehonderd plastic zakken per jaar mee naar huis neemt.
Dat is wel erg veel.

5. Voor wie heeft u bewondering?
Voor mijn man, die al voor de derde keer in negen jaar tijd met mij meeverhuisd is.

6. Welke sector laat hier absoluut kansen liggen?
Ik merk dat de meeste Nederlandse bedrijven hun kansen op de Spaanse, Marokkaanse en
Portugese markt zien én grijpen. Nederland is niet voor niets de tweede landbouwexporteur
ter wereld. De grote uitdaging is deze positie ook in de toekomst te behouden.

7. Hoe staat het met duurzaam ondernemen?
Duurzaamheid is zeker een issue in Spanje en Portugal. Spanje investeert bijvoorbeeld in
duurzame energie en is wereldwijd de nummer drie op het gebied van windenergie.

Duurzaam watergebruik is eveneens een belangrijk aandachtspunt. Maar ook in de
levensmiddelensector is er steeds meer aandacht voor duurzame productie. Spanje is
bijvoorbeeld een grootverbruiker van biologische bestrijdingsmiddelen, met name in de
paprikateelt. Over dierenwelzijn maakt men zich daarentegen minder druk. In Marokko is
duurzaamheid op de lokale markt geen thema, maar voor de exportgeoriënteerde bedrijven
wel. 70% van de Marokkaanse landen tuinbouwexport is bestemd voor de Europese markt.
Men weet dat men aan bepaalde eisen moet voldoen. Nederland steunt deze ontwikkeling
door middel van verschillende samenwerkingsprojecten bijvoorbeeld op het gebied van
veterinaire en fytosanitaire controle.

8. Wat kan er op uw werkterrein beslist beter?
De exportcertificering met Marokko. Dat moet beslist sneller.

9. Welk lokaal gerecht is uw absolute favoriet?
Ik werk in drie landen met elk een fantastische keuken, maar als ik moet kiezen dan wordt
het de Portugese. Cataplana, een stoofschotel met vis of vlees en veel verse groente is mijn
favoriet.

10. Met wie zou u een avond op stap willen?
Cees Nooteboom. Hij heeft prachtige verhalen over Spanje geschreven en aangezien hij veel
tijd op Menorca doorbrengt, ligt een ontmoeting toch bijna voor de hand…

11. Uw sleutelwoord voor de toekomst?
Je gaat het pas zien als je het door hebt.

uit: Berichten Buitenland, nummer 7/8, juli/augustus 2009 14

Aspirant Loonwerker wil kennismaken: Arnoud Vrugteman

Arnoud Vrugteman wil graag kennis maken: ik heb plannen om naar Portugal te komen als loonwerker...

Arnoud Vrugteman wil graag kennis maken: "ik heb plannen om naar Portugal te komen als loonwerker..."

Beste agrariërs,

Mijn naam is Arnoud Vrugteman (38 jaar) en ik heb plannen om mij in Portugal te vestigen als loonwerker.

 Sinds 1988 werk ik regelmatig bij een groot loonbedrijf in Twente. Door de jaren heen heb ik ervaring opgedaan met: gras en mais hakselen, balen persen, ploegen, zaaien, bemesten, machineonderhoud en grondverzet. Daarnaast ben ik al 7 jaar beheerder op een educatieve stadsboerderij.

Ik heb een diploma van de Middelbare Agrarische School Zenderen (specialisatie rundveehouderij en techniek) en rond binnenkort een opleiding Middel Management af.

 In Nederland zijn de mogelijkheden om in de agrarische sector voor mezelf te beginnen beperkt. 
Van Nederlanders in Portugal begrijp ik dat het ondernemersklimaat daar zich er wel voor leent.

Van 9 tot 24 juni zijn met vrouw en ik in Portugal om ons te oriënteren op een eventuele emigratie.
Graag zouden wij in die periode ook bij u (als mogelijke klant) langskomen om kennis te maken en uw belangstelling te peilen.

Neemt u daarvoor alstublieft contact met ons op via email:  loonbedrijfportugal (apenstaartje) gmail (punt) com
telefoon: 0031-624144433

Até logo, Arnoud Vrugteman en Inge Helder

Europese landbouw ziek?: Discussie op Twitter over landbouw

Op Twitter (zie vorige post) kun je dus ook zomaar leuke discussies met onbekenden aangaan. Wout (aVacaVoadora op Twitter) vond het een goede gelegenheid om een politicus uit te leggen dat het kort door de bocht is de Europese landbouw ‘ziek’ te noemen.
Lees hier, van beneden naar boven, de discussie.

Lees hier een fragment uit het artikel in Finanicieel Dagblad waar Niels naar verwijst.

De Europese landbouw is ziek, maar de Europese Commissie beperkt zich bij haar gezondheidscontrole tot het plakken van pleisters. Een duurzame landbouw vereist verdergaande hervormingen, vinden Kathalijne Buitenweg en Niels van den Berge, beleidsmedewerker GroenLinks in het Europees Parlement. Afgelopen dinsdag presenteerde eurocommissaris Fischer Boel haar wijzigingsvoorstellen voor het Europese landbouwbeleid, de zogenaamde gezondheidscontrole. Hervorming is hard nodig, want de landbouw is ziek. Subsidies worden toegekend op basis van productieniveaus uit het verleden. Een graanboer die jaren geleden in het oude subsidiestelsel, meer produceerde dan zijn buurman, wordt daar nu nog steeds voor beloond met meer inkomenssteun.

En hier de meer uitgebreide reactie van Wout:

Beste Niels,

Zoals beloofd hier een reactie op het artikel dat je me toestuurde via twitter. Ik deel grotendeels jullie kritiek op het subsidiestelsel. De subsidies zijn bedoeld als warme overgang van productie gestuurd werken naar vraag gestuurd produceren zodat de boer de tijd krijgt om over te schakelen naar producten waar de markt om vraagt. Goed bedoeld maar de omschakelings periode is mijns inziens te lang en de subsidies te ruimhartig. Verder deel ik jullie punt van oneerlijkheid naar de buurman. Wij hebben er ook last van gehad bij de aankoop van onze boerderij 5 jaar geleden hier in Portugal. Het melkquotum in Portugal werd nooit volgemolken en had dus eigenlijk geen waarde. Maar doordat de subsidie aan het melkquotum gekoppeld werd kreeg het opeens waarde en hebben we bij de aankoop van het bedrijf als het ware de subsidie tot 2013 vooruit moeten betalen aan de vertrekkende partij. Want het quotum was precies zoveel waard als de bij elkaar opgetelde subsidie. Zo is de subsidie onbedoeld een hele warme afvloeingsregeling geworden voor de stoppende boer en een hele koude start voor de beginnende boer.

Maar goed tot zo ver zijn we het eens waar de pijn zit is jullie idee dat de landbouw ziek is en de argumenten die daarbij aandragen worden. Zoals reeds getwitterd is de landbouw in de EU heel divers. Van kneuterig (veel mensen vinden dat een boer zo moet leven maar wensen voor zichzelf een ander leven) tot mega, intensief en extensief, high tec en low tec, internationaal georienteerd of juist heel regionaal, bulk of zelfverwerkers maar ook biologisch en ecologisch. Kortom de landbouw in de EU is van alle markten thuis en niet over een kam te scheren of als geheel als ziek te kwalificeren. Groen Links mag natuurlijk bepaalde verschijningen van de europeese landbouw ziek vinden en daartegen in verweer komen maar generaliseren en overdrijven is niet verstandig en ondermijnt de geloofwaardigheid. Maak bv maar eens hard dat voor de productie van 1 kilo biefstuk 16.000 liter water nodig is. Als het voor sommige productie methoden al waar is dan is het zeker geen gemeengoed. Veel vleesvee wordt extensief gehouden daarbij komt 16 liter water per kilo biefstuk dichter in de buurt en onvermeld in het artikel maar wel belangerijk is dat er heel veel gebieden in de EU zijn waar zonder irrigatie landbouw plaatsvind. Die landbouw legt niet of nauwelijks druk op de watervoorziening voor andere doeleinden in die gebieden.

Verder verbaasd het me dat Groen Links denkt dat de honger in de wereld verminderd kan worden door minder vlees te eten. Alsof er nu minder honger is nu de hype van biodiesel alweer over is en de graanprijzen volledig ingestort zijn. Door de grotere vraag naar granen vorig jaar steeg de prijs en als gevolg daarvan nam de productie juist enorm toe. Nu gebeurt het omgekeerde; door de verminderde vraag daalt de prijs en zal de productie lager zijn dit jaar. Mensen met honger doen om allerlei redenen (geen geld, oorlog, etc) niet mee aan de markt van vraag en aanbod.

Om kort te gaan Niels ik deel jullie mening dat het subsidiebeleid op de schop moet, minder en gerichter, maar het chargeren en de negatieve insteek van het stuk is ergerlijk. Waarom de landbouw als geheel ziek noemen, waarom bestrijdingsmiddelen gif noemen waarom vleesconsumptie koppelen aan dierenleed. Wees genuanceerd en wees eerlijk tegen de mensen. Laat mensen zelf hun keuzes maken dan komen we vanzelf te weten welke vormen van landbouw toekomstbestendig zijn en aan welke geen behoefte is.

Succes,

Wout Kranenburg.

A exploração “Cabra d´Ouro”, da família Hulshof. Produçaõ de leite e queijo de cabras.

(zie hier voor een Nederlandse versie van dit bericht)

Recém-nascidas

Estas são as cabritas recém-nascidas da Cabra d´Ouro, com poucas horas de vida. Após o nascimento os cabritos ficarão em caixas individuais com palha, por baixo de lâmpadas de aquecimento. Bebem colostro dum biberão, e depois de estar bem seco passam para o grupo. Lá beberão sozinhos duma maquina automática que faz o leite; o leite passe através duns tubos para as chupetas.
No princípio é preciso ajudar os cabritos de encontrar as chupetas, mas depois conseguem sozinhos. É uma alegria ver os cabritos a brincar- estão tão curiosos!

Exploração de Família

A exploração “Cabra d´Ouro”, da família Hulshof, sita em Rebocho perto de Coruche, aumentou bastante nos 19 anos que existe. A divisão de tarefas não mudou: Paul e Marianne estão responsáveis pela quinta com os animais, enquanto Willy e Maria tomam conta da produção e venda de queijo.

Queijo fresco, produzido diariamente, é o produto mais importante de Cabra d´Ouro.
Queijo “Gouda” e outras variedades com ervas estão cada vez mais populares.

Cabras de leite

Afinal estas cabrinhas vão ser cabras leiteiras, que produzem o leite para o queijo. Em média vão ser ordenhadas umas 900 cabras este ano. Todas as cabras são de raça branca Saanen, cabras verdadeiras leiteiras, com alta produção. As melhores cabras estão inseminadas com sémen Francês para obter um avanço genético.

Na primavera (Fevr.-Maio) e no Outono (Outubro) nascem cabritos. Os cabritos machos estão à venda; para reprodução ou para abate. Cabras reprodutores também estão à venda frequentemente.

Mais informações
Para mais informações sobre vendas de gado pode contactar Marianne via email

 

UPDATE em Maio 2012: Esta quinta Cabra d’Ouro agora está a venda. Veja o site da venda.  

Melkgeitenbedrijf Cabra d’Ouro

(para uma versão em Português veja aqui)

Pasgeboren

De lammetjes op deze foto’s zijn nog maar een paar uur oud. Na de geboorte krijgen ze ieder een eigen strobox onder de warme lamp. Als ze biest hebben gehad en sterk genoeg zijn gaan ze naar het groepshok. Daar kunnen ze zelf drinken. Een drinkautomaat maakt steeds verse melk en via een dun slangetje worden spenen voorzien. De lammetjes moeten eerst een paar keer door mensenhanden worden geholpen bij het vinden van de weg naar de voeding, maargaan daarna lekker zelf hun gang. Het is een vrolijke boel met al die springerige en nieuwsgierige geitjes!

Familiebedrijf

Het melkgeiten bedrijf Cabra d’Ouro van de familie Hulshof, gevestigd in Rebocho nabij Coruche, is in 19 jaar flink uitgebreid. De taakverdeling is nauwelijks veranderd: Paul en Marianne zijn verantwoordelijk voor het boerderij gedeelte. Willy en Maria zorgen voor de produktie en afzet van de kazen. Verse kaas, nog zachte witte kaas die dezelfde dag gemaakt is, is het belangrijkste produkt voor Cabra d’Ouro. Goudse en kruidenkaas varieteiten worden inmiddels ook populairder.

Melkgeiten

Uiteindelijk gaan deze kleine geitjes instromen in de groep melkgeiten die de melk voor de kaas produceren. Gemiddeld worden dit jaar zo’n 900 geiten gemolken. Alle geiten zijn van het witte Saanen ras, echte melkgeiten, met hoge produktie. Om genetische voortuitgang te krijgen wordt voor de beste geiten gebruik gemaakt van kunstmatige inseminatie met Frans sperma. Ieder voorjaar (feb-mei) en najaar (oktober) worden er lammeren geboren. De bokjes zijn te koop; voor de fokkerij of voor de slacht. Ook worden regelmatig fokgeiten aangeboden.

Meer informatie:
wie meer wil weten over verkoop van lammeren of geiten kan contact opnemen met Marianne via email


“aangenaam kennis maken” | “prazer em conhecer”

Laat je email adres weten om per email nieuwe berichten op deze blog te ontvangen.

Junte-se a 22 outros seguidores

Fotos De Kennisclub

Stats

  • 115.121

RSS MelkenOverDeGrens.nl

  • Ocorreu um erro; é provável que o feed esteja indisponível. Tente novamente mais tarde.

RSS Melkveepublicaties van Wageningen UR

  • Ocorreu um erro; é provável que o feed esteja indisponível. Tente novamente mais tarde.

Archief | Archivos

Anúncios